Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Βόλτα στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο / Visiting Attica Park

To μέρος που θες να μπεις και να ξεχαστείς εκεί, να περιηγηθείς ανάμεσα σε όλων των ειδών τα θηλαστικά, τα ερπετά, τα πτηνά και τα έντομα, να διαβάσεις για την ιστορία και την καταγωγή τους, να θαυμάσεις τα χρώματα που μόνο η φύση μπορεί να δημιουργήσει, και να αισθανθείς μικρός, πολύ μικρός. Και παρότι κανένα πάρκο δεν συγκρίνεται με την ελευθερία της φύσης, αξίζει να ξέρει κανείς ότι πολλά από τα είδη που φιλοξενούνται στο πάρκο, δεν θα είχαν αλλού -δυστυχώς- δυνατότητα επιβίωσης. Το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο φιλοξενεί περισσότερο από 2.000 ζώα από 350 διαφορετικά είδη. Να μερικά από αυτά.

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Ερωτικές Ιστορίες: Φωτεινή Υπενθύμιση


H S. ήταν ένα πρόσωπο με πολλές προσδοκίες. Προσδοκίες από τη ζωή, τη δικαιοσύνη, τον Θεό, την καλή πίστη, τη θετική ενέργεια, τους φίλους, το ένστικτο, τους συντρόφους, το χάρισμα. Προσδοκίες που ματαιώνονταν ή επιβεβαιώνονταν, εναλλάξ, αφήνοντας ωστόσο εκείνη σταθερά σε θέση αναμονής. Περίμενε να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί, να χαρεί ή να πονέσει, να ξανασηκωθεί ή να παραιτηθεί, να θυμώσει ή να συγχωρέσει. Οι προσδοκίες της, ωστόσο, δεν σταματούσαν ποτέ -μικρές ή μεγαλύτερες, σημαντικές ή ασήμαντες- ήταν εκεί.  

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Ερωτικές ιστορίες: Το μήνυμα

Με ένα μήνυμα η αγάπη πηγαίνει και έρχεται... Με ένα μήνυμα τη δείχνεις, τη στέλνεις, τη φωνάζεις, τη χαρίζεις, την τάζεις, την παίρνεις πίσω, τη ζητάς, την αποσιωπάς, την απαρνείσαι. Με ένα μήνυμα αγαπάς... Αγαπάς εκείνον ή εκείνη σαν ήλιο και ουρανό σου, με ένα μήνυμα τον/την αψηφάς ή του/της αφήνεσαι, με ένα μήνυμα πιέζεσαι ή πιέζεις, με ένα μήνυμα ζητάς, παίρνεις, δίνεις, επιστρέφεις. Όλα με ένα μήνυμα. Και η αγάπη αυτή, "έρμαιο" του μηνύματος, περιμένει να γίνει πράξη, να ευοδωθεί ή να σβήσει, να ζωντανέψει ή να τελειώσει, να ολοκληρωθεί ή να μείνει σκέψη, αρκεί να γίνει κάτι στην πραγματικότητα, όχι σε μήνυμα, ούτε σε λόγια και παρορμήσεις της στιγμής. 

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

Αντίο Χρυσόσκονη

Δηλώνω κορίτσι των παραμυθιών. Όχι, δεν ξεφύτρωσα μέσα από παραμύθι, αν και θα μπορούσα. Απλά πιστεύω ακράδαντα στα παραμύθια. Στα αυθεντικά παραμύθια, όμως, που δεν έχουν απαραίτητα happy end. Πιστεύω στις συμπτώσεις της ζωής, στην καλή τύχη, στις κακές «μάγισσες», στα απρόσμενα και τα αναπάντεχα, στις καλές «νεράιδες», στους «δράκους» και τα ξωτικά (κάποιοι το ξέρουν καλά αυτό) και φυσικά, στον κεραυνοβόλο έρωτα. Μεγάλωσα σχεδόν σαν πριγκίπισσα του παραμυθιού –αχ, μαμά και μπαμπά!- που αναμενόμενα θα τα έβρισκε σκούρα κάποια στιγμή στη ζωή της, και θα αναζητούσε (ή μήπως ακόμη αναζητά;) κάτι σε μαγική χρυσόσκονη για να αλλάξει μερικά από τα δρώμενα, για να φανερώσει μυστικά και ψέματα και τα δώσει τέλος σε δάκρυα, μέχρι να ανακαλύψει ότι μερικές φορές η πραγματική ζωή είναι πιο παραμυθένια από τα παραμύθια και κάποιες άλλες πιο σκληρή και από το πιο un-happy end που έχεις διαβάσει ποτέ. 

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Ναύπλιο / Visiting Nafplio, Greece

Δεν θυμόμουν την αριστοκρατική αίσθηση και τα χρώματα του Ναυπλίου, τα οποία αντιλαμβάνεσαι από την πρώτη στιγμή που φτάνεις εκεί. Έχει άρωμα Ευρωπαϊκό και Ελληνικό, ταυτόχρονα, κρύβει μια μεγάλη ιστορία και μια κομψότητα που -ειδικά στην Παλιά Πόλη- χαρακτηρίζει σχεδόν κάθε κτίριο και κάθε κατάστημα. Από τα σχολικά μου χρόνια, νομίζω, είχα να βρεθώ στο Ναύπλιο, με εξαίρεση μια σύντομη ολιγόωρη εκδρομή πριν από δύο χρόνια, στην οποία δεν πρόλαβα να δω πολλά. Αυτή τη φορά δεν έχασα χρόνο.