Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Summer lovin'

Αγαπώ το καλοκαίρι. Το ελληνικό καλοκαίρι. Το καλοκαίρι της παιδικής μου ηλικίας, τότε που διαρκούσε κυριολεκτικά τρεις μήνες, και μετρούσα τα μπάνια στη θάλασσα, κι ας ξεπερνούσαν τα 90. Τότε που έδυε ο ήλιος κι έκανα βόλτα στην παραλία, που συναντούσα τα πρώτα μου φλερτ στα πιο "ρομαντικά" σημεία, τότε που δοκίμαζα τα πρώτα κοκτέιλ, που ζητούσα από φίλους με μηχανάκι να με πάνε κρυφά για λίγο στο club να πιω ένα σφηνάκι, να δω τον τύπο που μου άρεσε και να φύγω. Τότε που δεν φορούσα αντηλιακό, που η πετσέτα μου γύριζε γεμάτη άμμο στο σπίτι, που έκανα τα μεγαλύτερα μακροβούτια της ζωής μου και η μαμά μου δεν έστρεφε το κεφάλι της μέχρι να με δει να βγαίνω ξανά στην επιφάνεια.

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Eρωτικές Ιστορίες: Η ζυγαριά


-Δεν μπορώ να καταλάβω τι ζητάς αλλά δέχομαι ό, τι μου δίνεις. 
-Ας προσπαθήσουμε λίγο ακόμη. 
-Δώσαμε άλλη μία ευκαιρία στη σχέση μας. 
-Νομίζω πως χρειαζόμαστε χρόνο χωριστά να σκεφτούμε. 
-Δεν είναι ότι δεν με καλύπτει, αλλά να..
-Είμαι ανασφαλής και μένω γιατί δεν μπορώ να φύγω.
(όλα αυτά μαζί ή το καθένα ξεχωριστά, σε περιπτώσεις που το μόνο που θέλεις να πεις είναι αυτό: 
'οκ, λοιπόν, δωσ΄μου ένα ψίχουλο κι εγώ θα σ'αγαπώ')  

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Στη Μύκονο με την Πανσέληνο Μαζί

Το ξέρω, δεν σας έχω συνηθίσει σε τέτοιους τίτλους (ίσως όχι και σε τέτοιου είδους ποστ) αλλά μόνο αυτό το τραγούδι μπορούσε να αποδώσει ακριβώς και κυριολεκτικά τις "ημέρες και νύχτες πανσελήνου" (τις ημέρες δηλαδή γύρω από την Αυγουστιάτικη πανσέληνο) που πέρασα στο πιο κοσμικό νησί μας. Για το οποίο είχα τόσα πολλά ακούσει και τόσα πολλά γράψει -για τις επίσης κοσμικές φυσιογνωμίες που το επισκέπτονται κάθε καλοκαίρι και φιλοξενουνται στις σελίδες του lifestyle εντύπου μας- που δεν ήθελα να το επισκεφθώ ποτέ. Άντε, ίσως κάποιο Μάιο ή Σεπτέμβρη, απλά για να το δω ως νησί. Τελικά, όπως κάθετί είσαι σίγουρος ότι δεν θα κάνεις ποτέ και τελικά το κάνεις πανηγυρικά, βρέθηκα στη Μύκονο στην πιο τουριστική της περίοδο, μαζί με όλους εκείνους που έλεγα ότι θέλω να αποφύγω, και πέρασα "πανηγυρικά" όμορφα, με μια υπέροχη  παρέα, που δημιουργήθηκε αβίαστα και απρογραμμάτιστα. *Ποτέ μη λες ποτέ. *Και μην θες να έχεις παντού και τα πάντα προγραμματισμένα. Άσε τη ζωή να σε εκπλήξει ευχάριστα. 
Lesson learned. 

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Θεατρικό Καλοκαίρι (Παραστάσεις 60-63)

 Λυσιστράτη
Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο. Το είπε πρώτος ο Αριστοφάνης. Η Λυσιστράτη είναι ένας ύμνος στη συμφιλίωση, στο τέλος του πολέμου, του πραγματικού αλλά και του "μεταφορικού", της μάχης ανάμεσα στα δύο φύλα. Είναι ένας ύμνος στην ειρήνη και στην αγάπη (και στη δύναμη του γυναικείου μυαλού, θα συμπληρώσω, χωρίς να είμαι φεμινίστρια). Στο έργο οι γυναίκες των αντιπάλων παραστάσεων (Αθηναίοι, Σπαρτιάτες και οι σύμμαχοί τους) αποφασίζουν να κατέβουν σε ερωτική απεργία, μην επιτρέποντας στους άντρες να τις αγγίξουν. Οι Αθηναίες με πονηριά καταλαμβάνουν την Ακρόπολη, όπου φυλάγεται ο θησαυρός της πόλης και αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση. Στον ρόλο της Λυσιστράτης πρωταγωνιστεί η Μαρία Καβογιάννη. Μαζί της: Αντώνης Λουδάρος, Καίτη Κωνσταντίνου, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Νάντια Κοντογεώργη, Μαργαρίτα Βαρλάμου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Τζίνη Παπαδοπούλου, Μαρία Φιλίππου, Δημήτρης Παπανικολάου, Θωμάς Γκαγκάς, Ελίνα Μάλαμα, Βασίλης Πουλάκος, Γεράσιμος Σκαφίδας. Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις. Περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Εισιτήρια στο viva.gr