Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

October in Mykonos part I

"This time I feel the blues have departed"
Στο νησί που μέχρι το φετινό καλοκαίρι δεν ήθελα να επισκεφθώ και τελικά έγινε το αγαπημένο μου, ο Οκτώβρης είναι ακόμη πιο γλυκός από τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο -και όχι μόνο γιατί επιτέλους, μπορείς να περπατήσεις το νησί και να το απολαύσεις με κάθε σου αίσθηση, σχεδόν μόνος, αλλά γιατί του πάει το Φθινόπωρο, του πάει ο χειμώνας, του πάει το σκούρο μπλε της θάλασσας και το κύμα. Του πάει το πρωινό ξύπνημα από τα κύματα της θάλασσας, και η βραδινή βόλτα στα αχανή σοκάκια της Χώρας -το καλοκαίρι δεν συνειδητοποιείς πόσο πολλά είναι, γιατί τα ανοιχτά καταστήματα λειτουργούν σαν πυξίδα-, του πάει η ησυχία της άδειας παραλίας, του πάνε μέχρι και οι λιγοστοί Κινέζοι τουρίστες που βγάζουν φωτογραφίες μέχρι και στο παγωτατζίδικο. Ο Οκτώβριος στη Μύκονο δίνει την αίσθηση πως επιστρέφεις -ήρεμος και ευτυχισμένος- στο σπίτι σου, μετά από ένα ταξίδι κάπου μακριά, και πολύβουα. Και, ναι, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από αυτή. 

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

All Greek -Olympieion & Acropolis photodiary

Δεν έχω πιο αγαπημένη βόλτα από αυτή, στην Αθήνα. 
Αποφασισμένη να γίνω τουρίστρια (και) στην πόλη μου, και να μην περιμένω εναγωνίως το επόμενο ταξίδι στο εξωτερικό, ξεκίνησα με έναν περίπατο στην Πλάκα, που οδήγησε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, την Πύλη του Αδριανού και στη συνέχεια, το Ηρώδειο -εκεί, έκανε πρόβα μια χωρωδία τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, και το κλίμα ήταν απολύτως ελληνικό- και φυσικά, την Ακρόπολη, το πιο αγαπημένο μου μέρος από όλα. Εκεί, πάντα κάνω το ίδιο: παίρνω βαθιές ανάσες, αφήνω το βλέμμα να χαθεί μακριά, αισθάνομαι μια ευφορία σχεδόν "κληρονομική", θαυμάζω, σκέφτομαι, χαλαρώνω και επενδύω σε ένα ωραιότερο μέλλον. 
Κάντο κι εσύ μια Κυριακή. Θα σε δω εκεί. :)

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Verona 2014 -photodiary

Πήγαινε για να ερωτευτείς. Ηλιόλουστη, γλυκιά, κοσμοπολίτικη, Βερόνα. 
Ακόμη και λίγες ώρες είναι αρκετές για να διαπιστώσεις πως περπατάς σε ένα μικρό διαμάντι, 
όπου δεν χρειάζεται να "κλειδώσεις" το όνομά σου (και του/της αγαπημένου/ης σου) 
στο σπίτι της Ιουλιέτας για πάντα. Έχεις ήδη κλειδωθεί από το πρώτο βήμα. 
Και είναι σίγουρο πως θα επιστρέψεις.   
Arena di Verona