Cannes 2013: Part I

Ναι. Το 66ο Φεστιβάλ των Καννών ξεκίνησε εχτές, 15 Μαΐου, με τον Steven Spielberg επικεφαλής της κριτικής επιτροπής, την Nicole Kidman, τον Ang Lee και τον Christoph Waltz ανάμεσα στα μέλη της, την Audrey Tautou οικοδέσποινα της τελετής έναρξης, και πρώτη ταινία τον Υπέροχο Γκάτσμπυ του Baz Luhrman με τον Leonardo DiCaprio και την Carey Mulligan στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Και μπορεί να μην είμαι εκεί, ακόμη, όμως ζω ήδη στην ατμόσφαιρα της Γαλλικής Ριβιέρας. Τη δεύτερη ημέρα του φεστιβάλ η Sofia Coppola σήμανε την έναρξη της παράλληλης ενότητας Ένα Κάποιο Βλέμμα, όπου προβλήθηκε η ταινία της The Bling Ring με πρωταγωνίστρια την Emma Watson. Πρόεδρος αυτής της κριτικής επιτροπής είναι ο Thomas Vinterberg. 

Mother-Daughter Duo

Δεν ξέρω σε πόσους ακόμη δημοσιογράφους έχει τύχει να πάρουν συνέντευξη από ένα τόσο αγαπημένο και κοντινό τους πρόσωπο. Και ούτε φανταζόμουν πώς θα ένιωθα πριν αποφασίσω (αυθόρμητα, ως συνήθως) να πάρω για πρώτη φορά συνέντευξη από τη μαμά μου, Αγγελική Μπούλιαρη, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της "Εγώ αγαπώ, αυτή καπνίζει" (την πρώτη μας συνέντευξη θα τη βρείτε εδώ). Ήθελα να έχω απόσταση και οικειότητα, ταυτόχρονα. Να δείχνω την υπερηφάνεια μου, χωρίς να υπερβάλλω. Να ακούω τις απαντήσεις της χωρίς να τις σχολιάζω υποσυνείδητα. Τελικά, όπως σε καθετί στο οποίο εμπλέκεται η magic mom μου, δεν χρειάστηκε να σκεφτώ τίποτα από τα παραπάνω. Αντίθετα, κατέληξα να διαβάζω αυτή τη συνέντευξη στο τέλος με την περιέργεια και το ενδιαφέρον μιας απλής αναγνώστριας, που θέλει να γνωρίσει καλύτερα μία συγγραφέα που θαυμάζει. Σ' ευχαριστώ, μαμά!   

Paros guide

Όπως έχω γράψει και ξαναγράψει στο παρελθόν, εδώ στο red studio, η πρώτη φορά που κάνω κάτι, κάθε πρώτη φορά, κρύβει μέσα της μία λαχτάρα, μία προσμονή και έναν ενθουσιασμό, που ακόμη κι αν δεν φανεί αντάξια των προσδοκιών μου, δεν την αλλάζω με τίποτα. Πόσο μάλλον, αν επιβεβαιωθεί ο ενθουσιασμός αυτός, όπως τώρα, στην πρόσφατη απόδραση που έκανα στην Πάρο με τη Δήμητρα και τον Σταύρο -και μερικούς άλλους που δεν είναι τόσο σταρ ώστε να μοιραστώ τις φωτογραφίες μας μαζί σας (!).

April's best of

Ο Απρίλης ήρθε και έφυγε σαν ψέμα (βλ. Πρωταπριλιάτικο αστείο). Ήταν γρήγορος, αυθόρμητος, ηλιόλουστος, ξεκάθαρος, αλμυρός και γλυκός ταυτόχρονα. Και παρόλο που ο χειμώνας με βρήκε πολλές φορές κλεισμένη σε σκοτεινές αίθουσες να παρακολουθώ θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες, ο μήνας αυτός, που τόσο πολύ μύριζε καλοκαίρι, δεν μου επέτρεψε σχεδόν καθόλου να είμαι στο σκοτάδι. Τα μόνα "θεάματα" που παρακολούθησα είχαν φόντο τη θάλασσα, το πράσινο του κήπου, τον ουρανό, την πανσέληνο. Θεάματα χορταστικά, δίπλα σε αγαπημένα πρόσωπα, που όλα τους μου θύμιζαν αυτά για τα οποία είμαι ευγνώμων στη ζωή (και που πολλές φορές θεωρώ δεδομένα), αυτά που θέλω να κρατήσω και να προστατεύσω όσο μπορώ κι αυτά που πρέπει να μένουν πίσω και έξω από αυτή. Και φυσικά, ο Απρίλης έχει πολλές πρωτιές (πρώτη βουτιά, πρώτα κοκτέιλ, πρώτες καλοκαιρινές βόλτες, πρώτο παγωτό!) και πάντα η πρώτη φορά φέρει μαζί της έναν ενθουσιασμό ιδιαίτερο.

Τουλάχιστον για μένα, που αν γινόταν να ζω με τον ενθουσιασμό 

και την λαχτάρα της πρώτης φοράς, θα "πουλούσα" και την ψυχή μου. 

Ερωτικές Ιστορίες: Μια χλιαρή ιστορία

Εσείς που με ξέρετε καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο μου είναι να διηγηθώ μία χλιαρή ιστορία, καθώς δεν αντέχω οτιδήποτε χλιαρό. Το νερό πρέπει να είναι ή ζεστό ή κρύο, και το γάλα μου το ίδιο και ο καφές μου το ίδιο. Και η ζωή μου το ίδιο. Παρόλα αυτά, επειδή το red studio φιλοξενεί πολλές, πολλές διαφορετικές ιστορίες, ήρθε η ώρα να σας πω και μία χλιαρή ιστορία. Όχι βαρετή, ούτε αδιάφορη, απλά χλιαρή. Μια ιστορία που δεν έκανε την υπέρβασή της.