Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Έκθεση: H εξαφάνιση των ειδών


Μετά την "Αποστολή: Παγωμένη Ανταρκτική" και την "Κατάκτηση του Διαστήματος", τις δύο εκθέσεις που είχε φιλοξενήσει τα προηγούμενα δύο χρόνια ο Ελληνικός Κόσμος, φέτος ήρθε από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου η έκθεση-ερώτημα "Η εξαφάνιση των ειδών (έρχεται το τέλος του κόσμου;)"

Πρόκειται για μία έκθεση που διερευνά τι σημαίνει η εξαφάνιση των ειδών για την εξέλιξη της ζωής και μας παροτρύνει να συλλογιστούμε για την προέλευση και το μέλλον της ζωής στη Γη. 

Επιπλέον, μας καλεί να λάβουμε θέση -κυρίως και οι μικρότεροι επισκέπτες- σε ερωτήματα όπως: "ποια είδη αξίζει να προστατευτούν; Μόνο όσα δεν είναι απειλητικά προς τον άνθρωπο; ποια ευχή σου αναφορικά με το μέλλον της ζωής στον πλανήτη θα ήθελες να πραγματοποιηθεί; 

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

Ρωμαϊκή Αγορά - Στοά του Αττάλου, Αθήνα

Μέρος Πρώτο: Στη στοά του Αττάλου, Μοναστηράκι
Η Στοά του Αττάλου βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Χτίστηκε γύρω στο 150 π.Χ. από τον Άτταλο Β', Βασιλέα της Περγάμου, κατόπιν δωρεάς του προς την Αθήνα. Η ανέγερση ξεκίνησε το 159 π.Χ. και ολοκληρώθηκε μετά από 11 χρόνια. Στο ισόγειο η εξωτερική κιονοστοιχία που αποτελούσε την πρόσοψη συνίσταται από 45 κίονες. Στην αρχαιότητα αποτελούσε τον μεγαλύτερο στεγασμένο χώρο συνάντησης και περιπάτου των Αθηναίων και κυρίως τόπο εμπορίου. Η αναστήλωσή της Στοάς του Αττάλου έγινε το 1953-1956 από την Αμερικανική Σχολή Κλασσικών Σπουδών, με σκοπό τη στέγαση του Μουσείου της Αγοράς.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

A stroll through Monastiraki & Plaka, Athens

Υπέροχη η θέα της πόλης από τον Λόφο της Πνύκας, ένα μέρος της Αθήνας που παραδέχομαι πως δεν είχα επισκεφθεί ποτέ μέχρι τώρα, παρότι μένω στην πόλη περισσότερο από μια δεκαετία. Επίσης, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσα δρομάκια οδηγούν στην Ακρόπολη, σε διαφορετικά της σημεία, με άλλη θέα, άλλη αρχαιολογική και ιστορική ομορφιά, με άλλη αύρα. Μια αύρα που σε κάνει να ξεχνάς και την πόλη, και την εποχή, στην οποία βρίσκεσαι.  

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Let it snow

O A. και η Β. αποκλείστηκαν μια μέρα σε ένα χιονισμένο τοπίο. Αποκλείστηκαν οικειοθελώς κατά κάποιο τρόπο. Τους αρκούσε να κοιτάζουν το χιόνι γύρω τους, και μετά ο ένας τον άλλο, να ανταλλάσσουν ματιές και μετά να χάνουν το βλέμμα τους ξανά στο απέραντο λευκό μπροστά τους. Ο Α. και η Β. αποκλείστηκαν στο χιονισμένο τοπίο μια ολόκληρη μέρα. Ήρθαν πιο κοντά, έπαιξαν στο χιόνι, γέλασαν, πάγωσαν και ζεστάθηκαν ξανά, μίλησαν, ξαναγέλασαν και ξαναέπαιξαν. Είδαν ότι ο αποκλεισμός τους ταιριάζει. Η σχέση τους ήταν ένας τέτοιος αποκλεισμός. Ένας οικειοθελής αποκλεισμός, σε ένα δικό τους σύμπαν, μια δική τους χιονισμένη πλαγιά, στην οποία παρέμεναν καθημερινά, ακόμη και τις δύσκολες ημέρες, που το χιόνι ήταν πιο πυκνό και πιο άγριο. Παρέμεναν εκεί και γελούσαν και μιλούσαν και έπαιζαν και πάγωναν και ζεσταίνονταν ξανά...

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Δημητσάνα -Στεμνίτσα / Stemnitsa-Dimitsana photodiary

Σε μικρή απόσταση -περίπου 15 χιλιομέτρων- από τη Βυτίνα, η Δημητσάνα, και λίγα χιλιόμετρα από εκεί η Στεμνίτσα, είναι δύο από τα χωριά που αξίζει να επισκεφθείς και να περιηγηθείς, χωρίς να χρειάζεται να ξέρεις ποια είναι τα αξιοθέατά τους: είναι μικρά, κρυμμένα στον Μαίναλο, ξεπροβάλλουν ξαφνικά -εκτός κι αν βυθισμένα στην ομίχλη, όπως συνέβη στην περίπτωση της Στεμνίτσας- γραφικά και αποπνέουν ηρεμία μεγάλη, αντίστοιχη του καθαρού τους αέρα. Από τα παραδοσιακά προϊόντα τους ξεχώρισα το κόκκινο κρασί ανάμεικτο με λικέρ (ιδανικό για τον πονοκέφαλο) που θα το βρείτε στο παντοπωλείο Εν' Στεμνίτσα αλλά και το ρακόμελο. Αν κάνετε τη διαδρομή, αξίζει να συνεχίσετε και προς τον Λούσιο Ποταμό και να επισκεφθείτε το Μοναστήρι του Ιωάννη του Προδρόμου που βρίσκεται μέσα στο φαράγγι. Προσοχή στην ανάβαση και την κατάβαση- είναι περίπου 800 μέτρα η διαδρομή με τα πόδια μέσα στο φαράγγι.