Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

No Respect -Graffiti & Street Art: Η Έκθεση

Πού: Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών
Τι: Μια έκθεση-καταγραφή της ελληνικής graffiti & street art σκηνής
Πόσα έργα: 40 τα οποία δημιουργήθηκαν επί τόπου και κάλυψαν κολώνες, τοίχους, το δάπεδο και αυτοκίνητα μέσα στον εκθεσιακό χώρο 
 Διάρκεια: Μέχρι τις 15 Ιουλίου
Μάθετε περισσότερα: sgt.gr 

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Fashion Room Service XXL edition


Όταν μιλάμε για μόδα, σαφέστατα μιλάμε για φαντασία, έμπνευση, δημιουργικότητα. 
Μιλάμε για το διαφορετικό (όχι το εξεζητημένο, ούτε το υπερβολικό). 
Το ουσιαστικά πρωτότυπο, το ιδιαίτερο, αυτό ξεχωρίζει ανάμεσα στα άλλα. 
Στο Fashion Room Service -το δεύτερο για μένα, ως επισκέπτρια- περιλάμβανε μερικά ουσιαστικά στιγμιότυπα μόδας. 
Πρώτο-πρώτο, και δεν θα μπορούσα να μην το βάλω σε αυτή τη θέση, ως λάτρης και των κοσμημάτων, αλλά κυρίως των παραμυθιών, αυτό το κολιέ ή παντατίφ -ή όπως το λένε-, που απεικονίζει τον Λαγό και το Ρολόι του από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. 
Το δεύτερο στιγμιότυπο δεν είναι ακριβώς Μόδα, είναι όμως αυτό που ξεχωρίζει από όπου κι αν κοιτάξεις μέσα σε αυτή την πόλη, χάρη στη διαχρονική ομορφιά του.    

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Θέατρο 45: Πνιγμονή

Πνιγμονή= η ασφυξία που προκαλείται από απόφραξη των αναπνευστικών οδών λόγω στραγγαλισμού ή άλλης αιτίας. 

Τον Δημήτρη Καρατζιά και τη δουλειά του γνώρισα πέρυσι, όταν εμπνευσμένη καθαρά από τον τίτλο της παράστασης "Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει" που ανέβασε στον πολυχώρο Vault (του οποίου είναι και συνιδιοκτήτης), πήγα να την δω. Και όχι μόνο την είδα, αλλά έκλαψα όσο δεν έχω κλάψει ποτέ σε παράσταση -σας έχω γράψει σχετικά εδώ, γι' αυτό δεν θα πω άλλα- και φέτος πήγα προετοιμασμένη -χωρίς μακιγιάζ, και με άφθονα χαρτομάντιλα στην τσάντα- να δω την Πνιγμονή. Δεν έκλαψα -αλλά σίγουρα ανέβασα παλμούς. Ο Δημήτρης με "εργαλείο" του το ταλέντο σχεδόν των ίδιων ηθοποιών που είχε και στην περσινή παράσταση (Νίκη Αναστασίου, Κική Μαυρίδου, Μελισσάνθη Μάχουτ, Αλεξάνδρα Ούστα, Θεοδώρα Σιάρκου, Ειρήνη Σταματίου, Γιάννα Σταυράκη, Αθηνά Τσιλύρα) και με πολύ, πολύ ευαισθησία, ανέβασε ένα έργο που πνίγει τις ηρωίδες του και λυτρώνει τους θεατές του. 

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Barcelona Alarm: Συνέντευξη με τον Γιώργη Χριστοδούλου


Skype. Αθήνα-Βαρκελώνη. Εκεί ζει, εμπνέεται και τραγουδά τα τελευταία δύο χρόνια o Γιώργης Χριστοδούλου, μετά από μία ήδη μακρόχρονη και επιτυχημένη πορεία στην Ελλάδα. Δεν ήταν στόχος του να φύγει. Στην πορεία, όμως, έγινε. 
Χρονολογικά, να πώς βρέθηκε στην Ισπανία, με δικά του λόγια. 

2007: Επειδή είχα ξεκινήσει να μαθαίνω Ισπανικά, αποφάσισα να κάνω ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη να εξασκήσω τη γλώσσα. Ήρθα για μία εβδομάδα και ξετρελάθηκα με την πόλη και την ιστορία της. Ένιωσα σαν να ζούσα εδώ πάντα και είπα ναι, θα ήθελα να μείνω εδώ για κάποιο διάστημα ή και για το υπόλοιπο της ζωής μου.

2009: Μέχρι το 2009 πηγαινοερχόμουν. Έπαψα να πηγαίνω οπουδήποτε αλλού για διακοπές. Όσο γνώριζα την πόλη, τόσο πιο πολύ μου άρεσε. Συνάντησα τραγουδοποιούς και μουσικούς, όπως τον Jordi Maranges και μαζί κάναμε κάποιες πρώτες συναυλίες στην Αθήνα και μια περιοδεία στην Ισπανία και τη Μαγιόρκα.

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Θέατρο 44: Η Εκδοχή του Μπράουνινγκ

 Πραγματιστικά μιλώντας, η "Εκδοχή του Μπράουνινγκ" είναι μία εκδοχή μετάφρασης του Αγαμέμνονα του Αισχύλου. Στο έργο του Τέρενς Ράτινγκαν προφανώς είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Τη συγκεκριμένη μετάφραση λαμβάνει ως αποχαιρετιστήριο δώρο από έναν μαθητή του ένας Βρετανός φιλόλογος, ο Άντριου Κρόκερ-Χάρις (μοναδικός,  χαρισματικός, Δημήτρης Καταλειφός) που αναγκάζεται για λόγους υγείας να παραιτηθεί από την εργασία του, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα πως ουδέποτε υπήρξε αγαπητός στους μαθητές ή τους συναδέλφους του.